Fragment pochodzi z książki „Coaching marki osobistej, czyli kariera lidera”.

Treść wystąpienia należy przygotować w formie konspektu. Oto przykładowa struktura wystąpienia:

  • wzbudzanie zainteresowania (anegdota, metafora);
  • temat wystąpienia (wstęp);
  • argumenty (rozwinięcie = uzasadnianie + przykłady);
  • konkluzja;
  • wezwanie do działania.

Co zrobić, aby wystąpienie było bardziej atrakcyjne? W tym celu możesz posłużyć się następującymi elementami:

  • anegdotą, przykładem, metaforą, cytatem;
  • własną historią (na przykład „Dziś, gdy jechałem na spotkanie, zdarzyła mi się niesamowita historia…”);
  • utożsamianiem się (na przykład „Wszyscy odczuwamy wzrost cen…”);
  • komplementem (na przykład „Doceniam to, że poświęcili państwo swój cenny czas…”);
  • pytaniem retorycznym (na przykład „Jak długo jeszcze będziemy pozwalać na…?”);
  • odwołaniem do wiedzy (na przykład „Mam przed sobą najnowszy i niepublikowany jeszcze raport…”).

(…)

W czasie wystąpień publicznych możesz korzystać z odpowiednich pomocy i gadżetów. Obok standardowych, takich jak prezentacja Power Point czy wideoprezentacja, warto rozważyć zastosowanie:

  • prezentera – urządzenia wskazującego;
  • flipczartów – zwłaszcza jeśli na sali znajduje się tylko kilka osób;
  • kartek z notatkami;
  • teczek, książek, zdjęć lub gadżetów, które mogą być użyte jako symbole odnoszące się do treści wystąpienia – na przykład mówiąc o kłamstwach przeciwnika, możesz pokazać figurkę Pinokia.

Należy przy tym odróżnić gadżety od rozpraszaczy. Jeśli nerwowo gryziesz okulary, rozkręcasz długopis lub rwiesz chusteczkę, nie jest to świadome użycie gadżetu, ale objaw nerwowości. Warto na użytek wystąpienia wybrać oryginalny gadżet, który wzmocni Twój przekaz i dzięki któremu zostaniesz zapamiętany.

Jako student prawa brałem udział w debacie oksfordzkiej na temat kary śmierci. Reguły debaty zakładają, że są dwie strony: strona propozycji (na przykład uważająca, że powinno się wprowadzić karę śmierci) i strona opozycji (która się z tym stwierdzeniem nie zgadza). Po obu występuje grono przynajmniej czterech mówców. Problem polegał na tym, że w tej debacie studenci stanowili mniejszość, a obok nas występowali profesorowie prawa, sędzia Sądu Najwyższego oraz znani posłowie. Pomyślałem, że moje wystąpienie zginie wśród pozostałych, a przypadło mi w udziale podsumowanie wystąpień strony przeciwnej. Wszystko odbywało się akurat parę dni po sylwestrze i miałem jeszcze kilka nie rozpakowanych serpentyn. Postanowiłem wykorzystać jedną z nich jako gadżet. Pod koniec wystąpienia spojrzałem na mówców strony przeciwnej i powiedziałem: „Wasze argumenty są… W tym momencie zrobiłem pauzę, rozwinąłem serpentynę i dokończyłem: „… są cienkie, przydługie i zawiłe, jak ta serpentyna”. Była to demagogia w czystej postaci, ale sala zareagowała aplauzem i serpentyna została doskonale zapamiętana, a koledzy i koleżanki gratulowali mi pomysłu.

Więcej o wystąpieniach publicznych znajdziesz w książce „Coaching marki osobistej, czyli kariera lidera”, którą można kupić tutaj.

 

2___BOOK_cover